همين اول کاری بگم اين پست واسه اونايی قابل فهمه که يه دستگاه دريافت امواج شيطانی (DVB) تو خونه دارن، رو Hotbird تنظيمه، Farsi1 رو هم ميگيره. پس اگه واجد شرايط نيستيد بقيه پست رو نخونيد اعصابتون راحت تره که چی به چی شد!
امسال از طريق دوست و آشنا حدود ماه رمضون خبر دار شديم که روبرت مرداک مالک يه زنجيره از بزرگترين رسانه های تبليغاتی يه تلوزيون راه انداخته بنام Farsi1، خوب مايه خوشحالی بود. بحث تهاجم فرهنگی رو فاکتور بگيريم خوبيش اينه که يه آدم اينکاره و نه دنبال دنبال پول تبليغ اومده یه شبکه فارسی زبان راه انداخته. حساب کن اون روز نشستم ITN نگاه میکردم يه دفعه وسط آهنگ تبليغ Larger Box رو گذاشت، منم وسط يه جمع 6 نفره زن! اينطور مواقع عاقلان دانند چه شود ... خلاصه میگفتم، کيفيت سيگنال و پخشش خوبه و معلومه اين تيمی که توی هنگ کنگ نشسته و اين چيزا رو به خوردمون ميده کارش رو بلده. اما ...
اما اگه يکم دقيق ميشدی میتونستی براحتی بفهمی که عمو روبرت پول رو محض رضای خدا خرج نمیکنه، تمام (واقعا تمام) برنامه ها و حتی آهنگ هايی که هاله جان! پيشکش میکنه با يه هدف جالب در نوع خود انتخاب شدن : اينکه ذائقه مردم ايران رو نسبت به يه سری اعتقادات عوض کنن، کاری که قبلا در اين وسعت سابقه نداشته. برنامه های فارسی1 به چند دسته تقسيم ميشن "طنز - سريال - آهنگ" از مجموعه طنزها ميشه به برنامه هايی مثل "دارما و گرک - ريبا - آشنايی با مادر" اشاره کرد. فيلم هايی که محوريت مستقيم اونها چيزی جز به چالش کشيدن روابط خصوصی خانواده ها نيست. سريال ها هم مستقيم تر رفتن سر اصل مسئله، بعنوان مثال در برنامه هايی مثل "ويکتوريا - خانه مد - ققنوس - عشق من سامسون" اولين چيزی که به چشم مياد روابط شکننده و انحراف جدی يکی از طرف های درگير از اصول و ضوابط اخلافی هست. تا اينجا شايد مشکلی نباشه و بگيم خوب اين عامل ادامه سريال هست اما اينکه رفتار افراد منحرف از يه سری اصول تطهير و پاک تلقی بشه قابل تامل هست. من تا اينجاش فقط يه زوج رو توی فارسی1 ديدم که حداقل در ظاهر بدون مشکل بودن (سريال ويکتوريا -> جراردو و هلنا) مابقی همگی از مجرد تا متاهل مشکلات فجيع دارن.
نه اينکه من بار اولم باشه چنين چيزايی می بينم، نه، حداقل توی يه بازه 4 ساله از زندگيم چيزايی ديدم که شايد خيلی ها تو 40 سالگی شون هم نبينن. مغز بسته ای هم ندارم، اهل محدود کردن هم نيستم. اما اينکه يه نفر واقعا بيگانه بخواد بياد با سرهم بندی يه سری محتوای واقعا دست چندم همه چی رو ماست بماله و از توش اون نخ موی معروف رو بيرون بکشه ناراحتم ميکنه. ناراحت از اينکه می بينم جوون ايرانی که واقعا همه عمرش رو توی يه چارديواری بلند و خارج از هر آموزه و مفهومی زندگی کرده و حالا رسانه ای باز شده که بجز کليپ های منصور و معين و ... داره يه مديای دارای بار فرهنگی (چه مثبت و چه منفی) رو دريافت ميکنه و بدون هيچ پناهی باور ميکنه. اين برام سخته. خيلی از همين برنامه ها توی کشور آزادی مثل ژاپن هم توی رده های نه چندان جالبی دسته بندی ميشن. من از اون سری ها نيستم که فورا روبرت مرداک رو بچسبونه به جنبش سبز و اسرائيل و امريکا و ...، نه اون خودشه. نمیدونم هدفش از اينکار چيه ولی هر چی هست من بهش اصلا اعتقاد و اميد مثبتی ندارم.